Zerkam przed siebie na pochmurne dziś niebo i cudownie rozkwitłe już buki. Wszystkie właściwie mają już listeczki:-) Senna jakoś bardziej niż zwykle, popijam swoją pierwszą, wczesnoporanną kawkę z nadzieją, że przestanę wreszcie ziewać. Z satysfakcją wracam w myślach do tego, co wczoraj zrobiłam. To bardzo miłe uczucie:-) A dziś przede mną nowy dzień. Pełna wiary pragnę wejść w to, co przyniesie. Może tak jak wczoraj, choć na chwilkę wyjrzy zza chmur słońce... Wystarczy kilka promyczków, tak dla upewnienia, że wciąż jest. Dziś zatem w oczekiwaniu miłym, leniwie dla odmiany, z małym co nieco do kawki, chłonę ciszę i spokój tego dnia. W moim starym dzbanie świeże kwiaty (ogrodowe, nie szklarniowe), zakupione przed południem:-)
