Koronki, biele i świąteczny akcent

Targi ślubne... W dodatku w Centrum Kongresowym, które tak dobrze wspominam z targów wnętrzarskich. Dla mnie niestety strata czasu, rozczarowanie, zawód. A brzmiało tak dumnie i szumnie. Przestrzeń zbyt mała, a zatem ciasno. Stoisk niewiele. Bilet wstępu 20 zł.
Niczego nie wyniosłam, nic mnie nie zachwyciło i nie zainspirowało. Krótko mówiąc, stracone, niedzielne przedpołudnie. Szkoda wielka. Jeśli kiedyś pojadę, to wyłącznie na targi wnętrzarskie. Ślubne okazały się wielkim rozczarowaniem. Właściwie pod każdym względem.
Nie polecam! To oczywiście moje tylko zdanie. I dziewczyn, z którymi byłam. Na szczęście trwa wciąż niedzielne popołudnie. Mogę zagospodarować je tak jak chcę:-) Nacieszę oczy nareszcie widokiem dwóch starociowych perełek, które w piątek trafiły pod mój dach:-)

W moim świecie pełnym kwiatów

W klimacie kwiatowym dane jest mi spędzać czas ostatnio. Pośród kolorów i woni cudownych, przywołujących najmilsze emocje i poruszenia serca... Stąd też w ujęciach moich, kilka ostatnich naszych dni w pracowni postanowiłam zamieścić. Uczę się dopiero skupiania uwagi również na utrwalaniu naszych realizacji na fotografiach. Dotąd czerpałyśmy radość i spełnienie z samego tylko faktu uczestniczenia w tym niezwykłym momencie młodych ludzi, pragnących pójść tą samą drogą, razem... Świętowanie tej decyzji to jedno z najpiękniejszych doznań w życiu... A my mamy to szczęście, że możemy swoimi kwiatami i dekoracjami umilić tę wyjątkową chwilę:-) Kilka ujęć z dzisiaj zatem, na świeżo:-) Kompozycje w tonacji pastelowo-różowo-białej, ułożone na białych, kutych, wysokich świecznikach/stojakach. Poniżej płatki róż i kryształki... Przy wejściu od strony ogrodu stare okiennice z wiankami ze świeżych kwiatów, sporo starociowych akcentów naszych dookoła:-) A to cieszy mnie tak bardzo:-)

Za krótki dzień

Było wczoraj sadzenie pelargonii wczesnym rankiem i innych, 

uroczych roślinek...

Dobrze się dzieje

To był dobry dzień:-) Niedzielny, spokojny poranek, ze słońcem i chwilką dla siebie... Potem sesja dziecięca w pracowni:-) Na koniec dnia zaś, odebrałam trzykołowy rowerek dziecięcy, stary bardzo, z drewnianym siodełkiem i uchwytami na kierownicy. Cudny jest. Szkoda tylko, że nie udało się wykorzystać go do zdjęć z przeuroczym Krzysiem wczoraj... No ale jest już i posłuży do wielu, mam nadzieję, niezwykłych ujęć. Oto mój zachwyt: