Tym niesamowitym wydarzeniem chciałam podzielić się już dawno. Moment ku temu nastał bardzo sprzyjający:-) W tym świątecznym czasie można naprawdę poczuć te emocje i głębię tamtejszej religijności. Włoska, a zwłaszcza sycylijska Pasqua łączy niezwykłą atmosferę południa z tradycjami rodzinnymi i żarliwą duchowością religijną. Nigdy i nigdzie nie doświadczyłam tak pełnego przeżywania wiary. Wielkanoc jest tam czasem naprawdę szczególnym. Przeżywa się ją przede wszystkim we wspólnocie.
Impulsy takie, co to w jednej chwilce wyobraźnię poruszają i odmienić przestrzeń całą każą, tak by znów na nowo piękno wszystkiego móc odkrywać. Najcenniejsze są. Nastrajają serce moje i duszę najmilej! Taką to przemianę w przestrzeni kuchenno-salonowej wieczór mój wczorajszy przyniósł. I kiedy już wszystko na nowo ułożone, przemienione, szczęśliwość wypełnia mnie całą. I niczego mi, prócz zdrowia, nie potrzeba:-))) Tylko móc pośród tych staruszków moich przebywać. Tworzyć nimi przestrzeń miłą. I co rusz zerkać z uśmiechem i zachwytem, wdzięczności pełna za to wszystko.
Zadziwiające, jak bardzo uzależniłam się od przeświadczenia, że jeśli coś jest mi potrzebne do życia, ktoś musi to wyprodukować, bym potem mogła zakupić to w jednym ze sklepów. Na przestrzeni ostatnich lat zdejmuję z siebie krok po kroczku sidła tego jakże nieprawdziwego wyobrażenia. Jakoś automatycznie uzupełniałam zapasy domowej spiżarni i te kosmetyczne, zakupując wszystko na zewnątrz. I oto szczęśliwie przebudziłam się:-)
