Ze słońcem i zapachem piownii

 

Nie mam silnej woli... To chyba nic dobrego:-) Najczęściej trudno o nią, kiedy postanawiam zrezygnować na czas jakiś z `kilku` kalorii:-) Nastał taki moment, kiedy w mojej głowie zaświeciło baaaardzo czerwone, alarmujące światło! A to za sprawą sukienki, zakupionej w 'naszym' sklepie, tj na szmatkach, jak my to z Anią mówimy:-) Sukienka za kolanko, zawiązywana w pasie, przylegająca, ale nie powodująca dyskomfortu, tego psychicznego. Sięgnęłam po nią znów ostatnio... I co? I to, że zobaczyłam, co może przynieść folgowanie sobie z szarlotkami, serniczkami i maślanymi ciasteczkami, które piekę często, bo i uwielbiam raniutko do piekarnika coś wstawić, a potem upajać się zapachem ciepłego ciasta. To inspiruje zawsze, by w międzyczasie ogarnąć to i owo.

Nieoczywiste miejsce deski i półmiska

Bławatkowe pole rośnie wokół mnie...

Tak mogłaby brzmieć piosenka Lady Pank:-)

Zastanawiałyśmy się ostatnio z Anią, czy chabry rozsiewają się same... No i okazuje się, że tak. Podobnie jak niezapominajki. Są jednoroczne, ale nasionka z nich wysiewają się po przekwitnięciu.

Wystarczy zatem raz jeden posadzić je w ogrodzie,

by co roku cieszyć się kwietną łąką:-)

Kuszące bardzo!

Małe szaleństwo

Wczoraj rano poczułam każdy odcinek kręgosłupa, mięśnie nóg, jakbym przebiegła maraton, o rękach nie wspomnę. No i po nocy wciąż byłam zmęczona. Takie to samopoczucie zafundowałam sobie, czyszcząc z chwastów i suchych igieł najdłuższy odcinek przy tujach. Za płotem niezamieszkana jeszcze działka, trawa sięga tam pasa, a i przez ogrodzenie przechodzi całymi kępami. Nie sposób nadążyć z usuwaniem jej. Moim wybawieniem będzie ogrodzenie drewniane. Jeszcze tylko miesiąc i troszkę:-) A ja tak lubię mieć tę miłą świadomość, że moje żywotniki czyściutkie już, a pod nimi nie panoszą się chwasty. Jednak tyle pracy trzeba włożyć i wysiłku, by tak mogło być. By na przyszłe dni ułatwić sobie życie, plan wymyśliłam taki, by na szerokość 50 cm ściąć wzdłuż ogrodzenia na sąsiedniej działce chwasty i w następnej kolejności potraktować je randapem. To jak w życiu:-) Czasem, by coś zmienić i by coś dobrego mogło się urodzić, nie tylko z sobą trzeba dojść do jakiegoś ładu, ale też na zewnątrz uzdrowić lub zmienić sporo:-) Popijam tę moją popołudniową kawkę, w sercu satysfakcja wielka i radość z tego co już jest, ale i chęć by dalej w ogrodzie podziałać. Aura za oknem też jakby zachęcała:-) Czeka naparstnica, z którą powróciłam z bazarku. To tak w nawiązaniu do mojej tęsknoty za wiejskim ogrodem:-) I czosnek niedźwiedzi. Cudowny wprost jako dodatek do sałatek i wszelkich potraw.

Z kufrem przy łóżku, białymi piwoniami i uśmiechem na dzisiaj

Oto moja mała, wczorajsza inspiracja:-)
Pozostaję pod urokiem posiadłości wiejskiej Anny Wintour,
redaktor naczelnej amerykańskiego wydania Vogue.
Najbliższe moim wyobrażeniom, czyli tego, co mam w sercu,
są sypialnia i ogród...

Dobry, piękny dzień

Najpierw świece... Tyle u nas świeczniczków, kaganków i lampionów już. 

W takie dni, kiedy za oknem deszcz i szare niebo, 

lgnie się jakoś naturalnie do światła świec. 

Tlą się już zatem na stole i na ściennym świeczniku 

i w lampionach nowiutkich naszych:-)